Category Archives: Κρυσταλλία Κατσαρού

So much, indeed, too much


So much did he want to say Things of his own He felt -or rather knew- Were her things too Advertisements

Posted in Έρωτας, Έλξη, Ένα, Αγάπη, Αγκαλιά, Ερωτικά ποιήματα, Θαλπωρή, Κρυσταλλία Κατσαρού, Καρδιά, Τρυφερότητα, Φιλί, Χάδι, Krystallia Katsarou | Σχολιάστε

Στο μουσείο


Ένας κούρος, ήταν στητός

Posted in Greek Poems, Αλήθεια, Δημιουργία, Επικοινωνία, Θέματα, Κρυσταλλία Κατσαρού, Κάτοπτρα, Krystallia Katsarou | Σχολιάστε

Κραυγή


“But who’s got these memories? Only us, nor meager cosmonauts” [sic]

Posted in Greek Poems, Αναπόληση, Γέννηση, Διαφυγή, Κρυσταλλία Κατσαρού, Παρελθόν, Παιδικότητα, Krystallia Katsarou | Σχολιάστε

Εγχειρίδιο συναισθημάτων [sic]


[1] Noise. Silence. What do we prefer after all? What are we really seeking and what for?

Posted in Greek Poems, Έμπνευση, Δημιουργία, Θέματα, Κρυσταλλία Κατσαρού, Λαβύρινθος, Συνειδητοποίηση, Σκέψη, Krystallia Katsarou | Σχολιάστε

Αρμύρας ηχώ


«Σ’ αγαπάω» φώναξε

Posted in Greek Poems, Έρωτας, Ένα, Αγάπη, Δάκρυ, Ερωτικά ποιήματα, Θάλασσα, Θέματα, Κρυσταλλία Κατσαρού, Καλοκαίρι, Πόνος, Φύση, Krystallia Katsarou | 1 σχόλιο

αγάπη δεν είναι


η αγάπη δεν είναι

Posted in Greek Poems, Ένα, Αγάπη, Ερωτικά ποιήματα, Θέματα, Κρυσταλλία Κατσαρού, Krystallia Katsarou | Σχολιάστε

(Α)λήθεια


Έκλεισα τα μάτια αναζητώντας κάτι… τι; Ρίχνοντας στο σκοτάδι φως

Posted in Greek Poems, Όνειρο, Ύπαρξη, Αλήθεια, Κρυσταλλία Κατσαρού, Συνειδητοποίηση, Krystallia Katsarou | 2 Σχόλια