Κραυγή


“But who’s got these memories?
Only us, nor meager cosmonauts” [sic]



Μια αναπόληση κραυγής

Αυτό θυμόταν το πρωί

Και μόλις άνοιξε τα μάτια πήρε γρήγορα να γεμίσει μια κούπα ζεστό καφέ – αγαπημένη τελετουργία – μην ταραχτεί η ηρεμία

Ένα ποδήλατο πορτοκαλί – το πρώτο, πρώτιστο κατόρθωμα
Καμπάνας κάποιο χτύπημα – βήματα, θύματα
Μάτια στεγνά – μούχλα, υγρασία
Oδύνες – άφατες ωδίνες

Και μια κραυγή

Αυτό θυμόταν το πρωί

 

Advertisements
This entry was posted in Greek Poems, Αναπόληση, Γέννηση, Διαφυγή, Κρυσταλλία Κατσαρού, Παρελθόν, Παιδικότητα, Krystallia Katsarou. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s