Ένα ταξίδι αναμνήσεις


Παίρνω στα χέρια τη γυμνή κιθάρα
Ούτε ένα σύρμα, ούτε κλειδιά
Έτσι βουβή, βγάζει την πιο ηχηρή σιωπή
Μιλά για καλπασμούς αλόγων
Για λύκους, γι’ άγρια πουλιά
Φλούδες ονείρων χωμένες βαθιά
Οι νότες γλιστρούν στις σχισμές μου
Σαν κέρμα σε τζουκ μποξ παλιό
Και τρίζουν τα γρανάζια της μνήμης
Χορδές σ’ απατηλό παρόν

Advertisements
This entry was posted in Greek Poems, Όνειρο, Αναπόληση, Κρυσταλλία Κατσαρού, Κιθάρα, Μελαγχολία, Νοσταλγία, Παρελθόν, Συνειδητοποίηση, Krystallia Katsarou. Bookmark the permalink.

One Response to Ένα ταξίδι αναμνήσεις

  1. Ο/Η Τάσος Κάρτας λέει:

    «ΚΑΙ ΤΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΓΡΑΝΑΖΙΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ, ΧΟΡΔΕΣ Σ’ ΑΠΑΤΗΛΟ ΠΑΡΟΝ…» Τότε παίρνεις έναν αριθμό τηλεφώνου που αρχίζει από το εκκρεμές 69 αίνιγμα να δίνεις ουσία (+) σε ετερώνυμα πράγματα και ύστερα ένα πουλί έλκεται σε αντικρινό κλαδί απ’ τη σιωπή σου κι αφήνει αναπάντητο ψίθυρο! Αλλά μια φορά κι ένα γαλάζιο φεγγάρι έχει φραγή σε κάθε πρώτο αριθμό και περνάς την κλωστή σε δίσεχτο «μη με λησμόνει». «Για να φτάνει έφιππος εκείνος που θα κοιμίσει τον άγγελο στο στήθος σου ανήμερα γιορτής » και ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ να φουσκώνει το προζύμι της αλήθειας σου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s