Λόγου συνέχεια


Ήθελε μαζί του να ζήσει τόσα πολλά
πράγματα  μικρά, σχεδόν ενοχικά
μια κούπα ζεστό καφέ μια Κυριακή πρωί
κάπου στο πλάι του, βουβά
Ήθελε μαζί του να να ζήσει τόσα πολλά
λίγο μελάνι απ’ τη γραφή του
βαμμένο κόκκινο, λιωμένο
να διαγράφει τη μορφή του
Ήθελε μαζί του να ζήσει τόσα πολλά
τα βλέφαρά του να φιλήσει
τόσο πολύ, τόσο απλά

που ξέχασ’ ολάκερη να ζήσει

Advertisements
This entry was posted in Greek Poems, Έρωτας, Αγάπη, Αγκαλιά, Ερωτικά ποιήματα, Ζεστασιά, Θαλπωρή, Κρυσταλλία Κατσαρού, Καρδιά, Τρυφερότητα, Krystallia Katsarou. Bookmark the permalink.

2 Responses to Λόγου συνέχεια

  1. Ο/Η pteroen λέει:

    Η ποίησή σας είναι «ακαριαία», αναπάντεχη, και (νομίζω) κομίζει κάτι από τον αγαπημένο Τάσο Λειβαδίτη. Έτσι, με μεγάλη χαρά το «πτερόεν» σας «κρέμασε» στα ιστολόγια που προτείνει.

    Για την συντακτική ομάδα
    Σπύρος Ηλιόπουλος

    • Καλημέρα, κατ’ αρχάς, με λίγες στάλες βροχής από το χειμωνιάτικο σκηνικό που με ντύνει αυτή τη στιγμή. 🙂

      Είναι όχι απλά χαρά αλλά τιμή μου το σχόλιο αυτό αλλά και το «κρέμασμα» στις αγκαλιές (ή μάλλον τα φτερά) του Πτερόεν…

      Συγκινούμαι βαθύτατα… κι ευχαριστώ

      Κρυσταλλία 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s