Εγώ και τώρα


Μέσα στο σκοτάδι
Σκοντάφτω και παραπατώ
Λεπτή σκόνη κατακάθεται σε ό,τι έχει ψυχή
Φωτογραφίες, πλήκτρα, βιβλία
Το άδειο διπλό κρεβάτι
Ένα άθικτο φλιτζάνι καφέ
Ένα σακάκι
Ξαφνικά ανοίγω τα μάτια
Συνειδητοποιώ
Πόσο ύπουλα καραδοκεί το Εγώ
Πίσω απ’ τη μάσκα των αναμνήσεων
Σε μια γωνά ξεχασμένη μια άσπρη κιμωλία
Τη σηκώνω διστακτικά
Κι η πάχνη της
Γίνεται αγαπημένο πέπλο
Ανάλαφρη πλέον
Παραδίνομαι στο εδώ
Όλα γύρω μου
Μικραίνουν εν λευκώ

Advertisements
This entry was posted in Greek Poems, Ύπαρξη, Διαφυγή, Ερωτικά ποιήματα, Κρυσταλλία Κατσαρού, Μοναξιά, Νύχτα, Συνειδητοποίηση, Χρόνος, Krystallia Katsarou. Bookmark the permalink.

5 Responses to Εγώ και τώρα

  1. Ο/Η psycheandlife λέει:

    …»Λεπτή σκόνη κατακάθεται σε ό,τι έχει ψυχή»
    ναι έχει σκόνη αυτό τον καιρό η ψυχή, η δική μου ψυχή, τη νιώθω είτε σαν προστασία είτε σαν εμπόδιο, ίσως αναγκαίο
    …ευχαριστώ για το χάδι ψυχής των λόγων σου

  2. Ο/Η Τάσος Κάρτας λέει:

    Θυμίζει κάτι από ΜΟΝΑΞΙΑ «Σονάτας του Σεληνόφωτος»: «ή ψήνω ένα καφέ, και, πάντα αφηρημένη, ξεχνιέμαι και ετοιμάζω δύο -ποιός να τον πιει τον άλλο;-
    αστείο αλήθεια, τονα φήνω στο περβάζι να κρυώνει ή κάποτε πίνω και το δεύτερο, κοιτάζοντας από το παράθυρο τον πράσινο γλόμπο του φαρμακείου σαν το πράσινο φως ενός αθόρυβου τρένου που έρχεται να με πάρει

    • Τυχαίνει η Σονάτα να είναι από τα πρώτα αγαπημένα μου ποιήματα και με τιμά ιδιαιτέρως το σχόλιο αυτό… Συνειδητά δεν το είχα στο μυαλό μου αλλά μάλλον με κάποιον τρόπο υποσυνείδητα οι επιρροές και οι προτιμήσεις βγαίνουν. Ευχαριστώ… 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s