Ραγισμένες υποσχέσεις


Δε σε είχα ποτέ
Κι όμως σε έχασα
Σαν περιτύλιγμα σελήνης

Που ξεφουσκώνει ατέρμονα
Μέχρι να γίνει φλούδα
Κι ύστερα ανάμνηση θολή–
Ο άλλος ήλιος ακόμα θρηνεί

Δεν με είχες ποτέ
Κι όμως με έχασες
Σαν κλέφτης άνεμος
Που μόλις ένιωσες το χνούδι
Σκίρτησες, τρόμαξες
Κι εκείνος χάθηκε μακριά
Με τ’ αρμυρίκια έσμιξε ξανά

Μόνο τη νύχτα ο Αίολος
Κι εκείνο το αστρόφως
Γαληνεύει
Κι όλες οι ραγισμένες υποσχέσεις
Που αιώνες μέσα του κουρνιάζουν
Στήνουν βιολιά
Στον δακρυσμένο ουρανό
Ερώτων άριθμων συντροφιά

Κάπου εκεί κρύβεται η αρπαγή που σαν παιδί η καρδιά αναζητά

Advertisements
This entry was posted in Greek Poems, Άστρα, Έρωτας, Έλξη, Απογοήτευση, Αδημονία, Ανάταση, Δάκρυ, Ερωτικά ποιήματα, Κρυσταλλία Κατσαρού, Μοναξιά, Νύχτα, Πόνος, Krystallia Katsarou. Bookmark the permalink.

2 Responses to Ραγισμένες υποσχέσεις

  1. Ο/Η psycheandlife λέει:

    Απλά όμορφο, μου «μίλησε». Ευχαριστώ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s