Σχισμή στον αέρα


Κυνηγάς μιαν ανέμη
όλο τυλίγεις, ξετυλίγεις
μια σπίθα βλέπεις, ιριδισμό

γελιέσαι στ’ όνειρο
παλεύεις σαν σε γκρεμό
σαν σε παιχνίδι-άλογο
πλάσμα αιθέριο και παράλογο

Μα είναι ακίδα κοφτερή
μιας νιότης θρύψαλο μαβί
την πόρπη δένεις και ευθύς
εσύ δεσμώτης, εσύ και λυτρωτής

Ράν’ τη με σκόνη φύλλων άνυδρων
κι άσε τα άστρα σιωπηλά
ξέρουν κει πάνω να θεριεύουν
ελπίδες σε λευκή καρδιά

Advertisements
This entry was posted in Greek Poems, Άστρα, Όνειρο, Ύπαρξη, Απογοήτευση, Αύρα, Ανάταση, Δημιουργία, Διαφυγή, Κρυσταλλία Κατσαρού, Νύχτα, Ποίηση, Συνειδητοποίηση, Χρόνος, Krystallia Katsarou. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s