Παιχνίδι του ήλιου


Γδαρμένα από φούμο βλέμματα
μουτζουρωμένα – άλικα στην κόψη.

Στρέφω το βλέμμα μου στις ράγες
μαύρες κι αυτές – αχός παιδιών.
Βλέπω ένα όνειρο θραυσμένο
μικρό γυαλί – παιχνίδι του ήλιου.
Στρέφω το βλέμμα στα πουλιά
αχνίζω το τζάμι – αγγίζω δειλά.

Ανοίγω τα χέρια
γεμίζω πνοή
είν’
η
μορφή σου

σαλεύει

ριγεί

Advertisements
This entry was posted in Greek Poems, Άστρα, Αύρα, Αγάπη, Ανάσα, Ερωτικά ποιήματα, Κρυσταλλία Κατσαρού, Νοσταλγία, Krystallia Katsarou. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s