Έλξη


Η σάρκα να φλέγεται
να ριγεί, να συσπάται
εξερευνά το πρώτο φιλί
αχόρταγα γεύεται μετά
τον κάθε ρόδινο πόρο
ψηλαφεί τις οσμές
αφουγκράζεται μελωδίες
να ηχούν σαν Σειρήνες
να θέλγουν, να πλανεύουν
σ’ ένα νησί
που λυσσάς να κατακτήσεις
σ’ ένα νησί
που με νύχια και με δόντια
πολεμάς

να ηρεμήσεις…

Advertisements
This entry was posted in Greek Poems, Έρωτας, Έκρηξη, Έλξη, Ένα, Αύρα, Αγάπη, Αγκαλιά, Ανάταση, Κρυσταλλία Κατσαρού, Φιλί, Krystallia Katsarou. Bookmark the permalink.

3 Responses to Έλξη

    • ευχαριστώ Σπύρο, no words for that contribution…

      «….γιατί μόλις σε δω για μια στιγμή,
      δεν μπορώ πια να αρθρώσω λέξη:
      αλλά η γλώσσα μου γίνεται κομμάτια και,
      κάτω από το δέρμα μου,
      γλιστράει απότομα μια λεπτή φωτιά:
      τα μάτια μου χάνουν το βλέμμα τους,
      τ’ αυτιά μου βουίζουν,
      ο ιδρώτας αυλακώνει το κορμί μου,
      ένα ρίγος με κυριεύει σύγκορμη
      γίνομαι πιο χλωμή κι απ’ τη χλόη και,
      λίγο ακόμη,
      θα ‘λεγα πως πεθαίνω.»

      Μετάφραση: Βασίλης Παπαβασιλείου (;)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s